Onder ‘zijn eigen oorzaak’ versta ik dat waarvan de essentie het bestaan inhoudt, oftewel: dat waarvan de natuur niet anders denkbaar is dan als te bestaan.
Een definitie die afschrikwekkend en misschien nietszeggend is. En zo zal Spinoza nog even doorgaan.
Als de essentie van iets is dat het bestaat, dan zal dat iets dus altijd bestaan; het komt dus niet voort uit iets anders.
Een bijzonder begin van het boek; Wat is de oorzaak van iets?
1. Van veel dingen of gebeurtenissen kunnen we ons een lange keten van oorzaak en gevolg voorstellen. Een klein voorbeeld: vuur kan ontstaan als brandstof, zuurstof en een vonk samenkomen. De directe oorzaak van het vuur is vrij eenvoudig na te gaan. Een volledige keten van oorzaak en gevolg moet echter ook verklaren waarom die drie samen kwamen. Hoe de brandstof ontstaan is, waar de zuurstof gevormd is, hoe de vonk ontstond, etc etc.
2. Zijn er ook dingen die uit het niets kunnen ontstaan? Zijn er dingen of gebeurtenissen zonder oorzaak? Een filosofische vraag. Later in de Ethica zal Spinoza dit absoluut ontkennen.
3. Zijn er ook dingen die uit zichzelf ontstaan? Kan iets ‘zijn eigen oorzaak’ zijn? Volgens Spinoza blijkbaar wel. En als zoiets betstaat, is het dus niet door iets anders veroorzaakt. Er kan dus ook niet een moment bedacht worden dat zoiets ontstaan is. Dus als het bestaat bestaat het voor eeuwig.
Kun je ook een oorzaak en gevolg voorstellen buiten de tijd ? Ik denk dat het hier ook belangrijk is om bij oorzaak en gevolg ook jezelf de vraag te stellen: waar is iets uiteindelijk van gemaakt? Van wat voor spul is een atoom gemaakt? Van wat voor ‘substantie’ is een gedachte gemaakt? Hoe ver kun je doorgaan met deze vragen?
Spinoza geeft hier een definitie. Hij toont hier niet aan dat zoiets bestaat. De uitnodiging om hier zelf op te reflecteren, want ‘ zijn eigen oorzaak’ blijkt zeer belangrijk te zijn voor zijn filosofie en voor jouw verwondering.
Van de meeste dingen kunnen we ons goed voorstellen dat ze nu niet bestaan, of dat ze ooit niet meer zullen bestaan, of dat ze ooit niet bestaan hebben. Een website, een mens, de aarde, etc. Dus bepaalde omstandigheden hebben ertoe geleid dat ik geboren ben, of dat ik deze website maak, Maar het had ook niet kunnen gebeuren. Dat kun je je goed voorstellen.
Veel mensen begrijpen dat er een relatie is tussen oorzaak en gevolg maar het blijven zoeken naar een oorzaak leidt uiteindelijk tot een vraagteken. Waar kom ik vandaan? waar komt de mens vandaan? waar komt het leven vandaan? waar komt de aarde vandaan? waar komt het melkwegstelsel vandaan? waar komt de big bang vandaan? waar komt god vandaan?
Al die dingen komen en gaan. Kunnen die dingen, zoals ikzelf of een big bang, uit het niets ontstaan, uit een absoluut niets?
Overc niets
Wat is niets?
Deze kamer is leeg. Er is niets in deze ruimte.
Dit is de inleiding van je tekst. als je hier tekst typt, doet hij het wel.
Hier komt de rest van je lange tekst. Je kunt hier meerdere paragrafen zetten of zelfs afbeeldingen toevoegen.
Dit is de inleiding van je tekst.
Hier komt de rest van je lange tekst. Je kunt hier meerdere paragrafen zetten of zelfs afbeeldingen toevoegen.
Dit is de inleiding van je tekst.
Hier komt de rest van je lange tekst. Je kunt hier meerdere paragrafen zetten of zelfs afbeeldingen toevoegen.
Parmenides (On Reality) translated from Greek by Francis LucilleBorn around 515 BC, Parmenides was a citizen of Elea, a small town in the south of Italy. His poem "On Reality" was probably comprised of three parts, of which we have only the first two largely intact.The first part takes the form of an allegorical poem in which we see the poet, impelled by a strong desire, travel toward the domain of the Goddess, in a chariot pulled by powerful runners. After unveiling their faces for him, the Maidens of light guide him to the "threshold where the roads of Night and of Day converge," and he is allowed to cross it as a result of their intercession. He is then welcomed with benevolence by the Goddess who takes his right hand in hers and commences her teaching.The second part, translated here, is the metaphysical section and contains the teaching of the truth. The third, which is fragmentary, is the physical part. It represents ignorant public opinion according to which reality is the physical universe which came into existence in the past ,exists today, and is destined to disappear one day. Now then, I will instruct you; hear what I say: Two paths are open to investigation. The first says: being is and nonbeing is not. It is the path of certainty, because it follows the truth. The other says: being is not, therefore nonbeing is. This misdirected path, I tell you, cannot lead to a sound conviction For, if this statement were true, it would not be possible for you to conceive of nonbeing, nor to name it. Speaking and thinking necessarily arise from being, because being is. And nonbeing is not. I invite you to reflect deeply on this point, And to move away, in your search, from that other path As from the one traveled by those ignorant mortals Who are the men of two minds: the uncertainty which resides in their hearts Misleads their wavering reason. They are swept along, Deaf and blind, benighted, the masses without discernment Who pretend that being and nonbeing are simultaneously identical And different, they for whom, for any statement, the opposite is equally true. No power will ever bring nonbeing into existence. So direct your thinking away from this path of exploration. May habit, so often resumed, not force you to return to it, With eyes blinded, ears filled with noise And mouth with words, and may your intelligence alone resolve this contentious issue. Only one path remains for us to pursue: Being is. And countless signs prove That being is free from birth and death Because it is complete, immutable and eternal. It never was, it never will be, because it is completely whole in the now, One, endless. What beginning, indeed, should we attribute to it? Whence would it evolve? Whither? I will not allow you to say or to think that it comes from nothingness, Nor that being is not. What exigency would have brought it forth Later or earlier, from nonbeing? Thus, it can only be, absolutely, or not at all. Our firm innermost conviction will never admit That something can spring forth from nothingness. In this way the goddess of Justice, forbidding birth and death, Preserves without respite the existence of being. Whereas the question was to resolve Whether being is or is not. We must therefore decide to abandon as false The second hypothesis, the path which can neither be thought nor formulated, And to hold to the first, which is the path of the truth. How could what is, one day cease to be? How could it have, one day, come to be? What is born, is not, neither what is to be born. Thus dies birth and thus dies death. Within being there remain no differences because it is completely identical to itself. There is not, here, something more that comes to break continuity Neither, there, something less: but everything is filled with being. Thus it is all continuous: being adjoined to being. On the other hand, maintained motionless by powerful links, It is without beginning and without end, since birth and death Have been rejected as contrary to our intuition of truth. Remaining itself, existing within itself, supported by itself, Thus, immutable, it remains in the same place because the powerful necessity, Hemming it in from all sides, keeps it firmly unified. That is why it is not permitted that being be unfinished, Because there is nothing missing in it; unfinished, it would be missing everything! Thought is identical to being, and so it is for the object to which thought refers; Thus there is nothing, and there will never be anything, outside of being Which Destiny compels to an eternal bliss. Thus, To be born and to die, to be or not to be, To change place or appearance, All of these events are but names superimposed by man’s ignorance. Being the ultimate, it is everywhere complete. Just as an harmoniously round sphere Departs equally at all points from its center. Nothing can be added to it here nor taken away from it there. What is not, cannot interrupt it’s homogeneous existence. What is, cannot possess it more or less. Out of all reach, Everywhere identical to itself, beyond all limits, it is.
s.