Het behoort tot de natuur van een substantie dat ze bestaat.
Bewijs: een substantie kan niet voortgebracht worden door een andere ,ze zal derhalve oorzaak zijn van zichzelf, i.e.): haar essentie houdt noodzakelijkerwijs haar bestaan in, of: het behoort tot haar natuur te bestaan, q.e.d.
Tot de natuur van een zelfstandig wezen behoort het bestaan.
Bewijs. Een zelfstandig wezen kan niet door een ander worden voortgebragt (volgens de bijstelling der vorige stelling); dus zal het oorzaak vanzichzelf zijn, dat is (volgens bep. 1) zijne wezenheid sluit noodzakelijk het bestaan in zich, of tot zijne natuur behoort het bestaan; w.t.b.w.
Waaruit kan een substantie voortgekomen zijn? Niet uit een andere substantie, niet uit het niets, niet uit een verschijningsvorm. Dan blijft er noodgedwongen maar één bizar, onvoorstelbaar alternatief over. Een substantie brengt zichzelf voort, is oorzaak van zichzelf!
Als we niet rechtstreek en absolute zekerheid van het bestaan zouden hebben, zouden we deze conclusie niet durven te maken. Dat de Natuur bestaat is heel bijzonder. Als je daarop reflecteert kun je het opgeven en zeggen dat je het niet kunt weten of je kunt met Spinoza meegaan. Ik ga hierin mee met Spinoza. Ik heb dit soort vragen mijn leven lang gesteld en zijn antwoord is voor mij zeer bevredigend: het bestaan schept zich Zelf ! En verdient dit bestaan daarmee de naam God? of liever Natuur?