Ik versta onder substantie iets dat in zichzelf is en vanuit zichzelf verklaard kan worden. Dus iets waarvan het begrip niet gevormd hoeft te worden vanuit andere dingen.
Door zelfstandig wezen versta ik dat, wat in zich zelf bestaat en door zich zelf gedacht wordt; dat is dat, welks begrip geen begrip van een ander ding noodig heeft, ten einde gevormd te worden.
Spinoza komt hier weer met iets waarvan je je kunt afvragen: waar heeft ie het over, wat moet ik hiermee? Maar het uiteindelijke diepe inzicht in substantie blijkt de basis te zijn voor de gehele filosofie van Spinoza. Langzaam maar zeker zal ons steeds duidelijker gemaakt worden wat substantie is en uiteindelijk zal ons geluk ervan afhangen.
In de vorige definitie had Spinoza het over eindige dingen, dingen die door iets anders begrensd worden. Die eindige dingen zijn dus in iets anders. Als we bij voorbeeld willen begrijpen wat een boom is, hebben we aarde, water, lucht, ruimte, etc nodig.
Ik versta onder substantie iets dat in zichzelf is. Een substantie wordt dus niet begrensd, gemaakt of beïnvloed door iets anders.
Is verf een substantie? Niet onder deze definitie.
Is aarde een substantie?…Niet onder deze definitie. De aarde is namelijk gemaakt van atomen, die weer gemaakt zijn in sterren, etc.
Is mijn lichaam een substantie? ….Niet onder deze definitie
Is mijn ziel een substantie?…Hierover verschillen de meningen volgens b.v. Aristoteles en Descartes wel. Volgens Spinoza niet.
Is God een substantie?…We zullen zien.
Als we een begrip willen vormen van een substantie, hebben we geen dingen van buitenaf nodig om het te begrijpen. Een substantie heeft alles al in zich.
Als iets begrensd kan worden door iets anders, is het geen substantie.
Als iets gevormd of gemaakt kan worden van iets anders, is het geen substantie.
Als iets beïnvloed kan worden door iets anders, is het geen substantie.